حق الوکاله

میزان حق الوکاله را توافق میان وکیل و موکل تعیین می‌کند و این توافق از نظر قانون معتبر و لازم الاجراست. مطابق با ماده ۱۵ لایحه قانون استقلال کانون وکلای دادگستری، میزان حق الوکاله در صورتی که قبلا بین طرفین توافق نشده باشد، طبق تعرفه‌ای است که با پیشنهاد کانون و تصویب وزیر دادگستری (در حال حاضر رییس قوه قضاییه) تعیین خواهد شد و در قبال اشخاص ثالث این تعریفه معتبر خواهد بود مگر در صورتی که قرارداد حق الوکاله کمتر از میزان تعرفه وکالتی باشد.

توضیح این که حق الوکاله جزء خساراتی است که می‌توان در دادخواست آن را مطالبه کرد که در صورت صدور رای به نفع خواهان، خوانده موظف است آن را به خواهان بپردازد، اما رقمی که توسط خوانده به خواهان پرداخت می‌شود، بر اساس تعرفه مصوب رییس قوه قضاییه است، نه قرارداد خصوصی میان وکیل و موکل، مگر آن که رقم مورد توافق میان وکیل و موکل کمتر از میزان تعرفه باشد.

لذا دانستن میزان تعرفه از این جهت مهم خواهد بود. مبنای تعیین تعرفه در حاضر آیین نامه ای است که در سال ۱۳۸۵ به تصویب رییس قوه قضاییه رسیده است.

بر اساس این آیین نامه، در دعاوی غیر مالی حداقل حق الوکاله سی هزار تومان خواهد بود.

اما در دعاوی مالی، در مواردی که حکم دادگاه بدوی از حیث بهای خواسته قطعی است (اگر بهای خواسته تا سیصد هزار تومان باشد) حق الوکاله ده درصد آن خواهد بود و در مواردی که حکم از حیث بهای خواسته قطعی نیست (بهای خواسته بیش از سیصد هزار تومان است) به ترتیب زیر بر اساس بهای خواسته تعیین می گردد.

تا مبلغ ده میلیون تومان بهای خواسته، حق الوکاله شش درصد بهای خواسته؛

نسبت به مازاد بر ده میلیون تومان تا صد میلیون تومان، چهار درصد بهای خواسته؛

نسبت به مازاد بر صد میلیون تومان تا پانصد میلیون تومان، سه درصد بهای خواسته؛

نسبت به مازاد بر پانصد میلیون تومان، دو درصد از بهای خواسته خواهد بود. در مجموع حق الوکاله بیش از مبلغ ۲۰ میلیون تومان نخواهد بود.

لازم به ذکر است مبلغ فوق برای هر دو مرحله بدوی و تجدیدنظر (۶۰ درصد مرحله بدوی و ۴۰ درصد مرحله تجدیدنظر) است و لذا اگر پرونده در مرجع تجدیدنظر مطرح نشود، صرفا ۶۰ درصد میزان حق الوکاله طبق تعرفه فوق از خوانده در صورت محکومیت اخذ می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *