وصف تجریدی اسناد تجاری

سند تجاری معمولا وسیله پرداخت دین یا تعهدی است که از یک معامله و رابطه قراردادی به وجود آمده است. این معامله یا قرارداد را قرارداد پایه یا اصلی و دین یا تعهد ناشی از آن را دین یا تعهد منشا صدور سند تجاری می نامند، زیرا سند تجاری به عنوان وسیله و ابزار پرداخت آن دین یا تعهد صادر شده است.

گاهی نیز دین یا تعهد منشأ صدور سند تجاری، سبب قراردادی ندارد، بلکه ناشی از ضمان قهری است. مثلا شخصی به اتومبیل دیگری زیانی وارد کرده و به علت تقصیر باید خسارت زیان دیده را جبران کند و ممکن است به عنوان وسیله پرداخت این خسارت یک یا چند فقره سند تجاری در وجه زیان دیده صادر کند.

به منظور تامین این کارکرد سند تجاری و برای این که سند تجاری نقش خود را به عنوان وسیله پرداخت به خوبی ایفا کند، در نظام های حقوقی مختلف، صادر کننده سند تجاری و سایر امضا کنندگان آن در برابر دارنده سند تجاری متعهد و مسوول است و از آنجا که هر یک از امضا کنندگان باید بداند که امضای سند تجاری برای امضا کنندگان آن چنین تعهدی را ایجاد می کند، در صورتی که سند تجاری را با اراده خود امضا کند، در واقع به طور ارادی چنین تعهد و مسوولیتی را خود بر عهده گرفته است.

بر این اساس، سند تجاری صرفا دلیل و مدرک دین و تعهد منشأ صدور خود نیست، بلکه تعهد جدیدی را ایجاد می کند که از آن به تعهد براتی یا تعهد ناشی از سند تجاری تعبیر می شود که عبارت است از التزام به تادیه شدن سند تجاری.

وصف تجریدی سند تجاری بدین معناست که عمل حقوقی صدور سند تجاری، قبولی، ضمانت و ظهرنویسی آن برای امضا کنندگان سند ایجاد تعهد می کند و در صورتی که سند تجاری گردش نماید و دارنده اول آن را به دیگری انتقال دهد، تعهد ناشی از سند تجاری وصف تجریدی پیدا می کند، یعنی از رابطه حقوقی منشا صدور خود و از تعهد پایه جدا شده و استقلال می یابد.

لذا اگر سند تجاری به شخص ثالثی انتقال یابد، اثبات این واقعیت که وضعیت حقوقی معامله و قرارداد پایه تغییر کرده، تاثیری در حقوق انتقال گیرنده و دارنده فعلی سند تجاری ندارد و تعهد امضا کنندگان در مقابل دارنده فعلی به قوت خود باقی است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *